Cafeïnevrije koffie is allang niet meer de flauwe uitzondering van vroeger. Maar hoe wordt cafeïnevrije koffie eigenlijk gemaakt, en hoeveel cafeïne zit er dan nog in? In dit artikel lees je hoe decaf ontstaat, welke methoden er zijn en waar je op let bij het kiezen.
Wat is cafeïnevrije koffie precies?
Cafeïnevrije koffie, ook wel decaf genoemd, is gewone koffie waaruit vrijwel alle cafeïne is verwijderd. Dat gebeurt altijd vóór het branden, als de bonen nog groen zijn. Binnen de Europese Unie mag koffie pas cafeïnevrij heten als er maximaal 0,1% cafeïne in de gebrande bonen zit. In de praktijk bevat een kop decaf daardoor nog ongeveer 2 tot 5 milligram cafeïne, tegenover 60 tot 90 milligram in een gewone kop koffie.
Decaf is dus niet helemaal cafeïnevrij, maar de hoeveelheid is zo klein dat de meeste mensen er niets van merken.
Zo werkt het ontcafeïneren
Alle methoden volgen hetzelfde principe: de groene bonen worden vochtig gemaakt, waardoor de cafeïne oplosbaar wordt. Vervolgens wordt de cafeïne met een oplosmiddel of met water uit de boon getrokken. De kunst is om de cafeïne te verwijderen zonder de honderden smaakstoffen in de boon aan te tasten. Daarna worden de bonen gedroogd en gewoon gebrand, net als reguliere koffie.
De vier bekendste decaf-methoden
Er zijn vier methoden die in de koffie-industrie het meest worden gebruikt:
- De Swiss Water-methode: de cafeïne wordt alleen met water en een koolstoffilter verwijderd, zonder chemische oplosmiddelen. Deze methode is populair bij specialty koffie en behoudt veel smaak.
- De CO2-methode: onder hoge druk bindt vloeibaar koolzuurgas zich aan de cafeïne en voert die af. Een schone en nauwkeurige methode die vooral voor grotere volumes wordt gebruikt.
- De ethylacetaat-methode: ethylacetaat is een stof die van nature voorkomt in fruit en suikerriet. Decaf die zo gemaakt is, wordt daarom vaak sugarcane decaf genoemd en heeft een licht zoetige toets.
- De methyleenchloride-methode: een klassiek oplosmiddel dat zeer gericht cafeïne bindt. Restwaarden zijn streng gereguleerd en verdampen vrijwel volledig tijdens het branden.
Smaakt cafeïnevrije koffie anders?
Vroeger had decaf een matige reputatie, en niet helemaal onterecht. Het ontcafeïneren was ruw en de gebruikte bonen waren vaak van mindere kwaliteit. Dat is veranderd. Moderne methoden zijn veel preciezer en merken als illy en Lavazza gebruiken voor hun decaf dezelfde kwaliteit bonen als voor hun gewone melanges.
Toch kan het ontcafeïneringsproces de smaak licht beïnvloeden. Decaf smaakt soms iets zachter en minder bitter, omdat cafeïne zelf een bittere stof is. Goed gemaakte cafeïnevrije koffie komt qua smaak echter heel dicht bij het origineel, zeker als espresso of cappuccino.
Voor wie is decaf een goede keuze?
Cafeïnevrije koffie is handig in meer situaties dan je misschien denkt:
- Je bent gevoelig voor cafeïne en wordt er onrustig of hartkloppingen van.
- Je wilt in de avond nog een lekkere kop koffie zonder slechter te slapen.
- Je bent zwanger en wilt je cafeïne-inname beperken.
- Je drinkt veel koppen per dag en wilt een deel daarvan vervangen door decaf.
Veel koffiedrinkers combineren daarom gewone koffie overdag met decaf na het avondeten. Zo hoef je nergens iets in te leveren.
Waar let je op bij het kopen van decaf?
Kijk eerst naar de zetmethode die je thuis gebruikt: cafeïnevrije koffie bestaat als bonen, gemalen koffie, pads en cups. Kijk daarna naar de manier van ontcafeïneren als je dat belangrijk vindt; vooral Swiss Water en sugarcane decaf worden vaak op de verpakking vermeld. En let net als bij gewone koffie op de branding en intensiteit die bij jouw smaak past.
Benieuwd wat er allemaal te kiezen valt? In ons overzicht met alle koffie vind je ook de cafeïnevrije varianten van bekende merken, van bonen tot cups. Zo proef je zelf dat een goede kop koffie zonder cafeïne net zo lekker kan zijn als het origineel.
0 reacties